روش عمل آتل اکلوزال

(1) آتل اکلوزال تماسی قدامی: این نوع آتل اکلوزال فقط زمانی با دندان مقابل در ناحیه قدامی تماس برقرار می کند که فک پایین در مرکز قرار دارد. دندان های خلفی توسط اسپلینت از هم جدا می شوند و با هم تماس ندارند.

(2) -آتل اکلوزال تماس کامل:

① نوع تشریحی: سطح اسپلینت اکلوزال دارای شکل تشریحی شیاردار، حفره دار و کاسپیده است. رابطه استپ بر اساس موقعیت اکلوزال رابطه مرکزی بیمار برقرار می شود. هدف اصلی این نوع آتل اکلوزال جبران کاهش قابل توجه فاصله عمودی به دلیل سایش و دلایل دیگر است. بیمار باید بتواند عملکرد جویدن را در حین استفاده از اسپلینت اکلوزال از نوع آناتومیک انجام دهد.

② نوع صاف: سطح اکلوزال اسپلینت اکلوزال یک سطح صاف و صاف است که به عنوان آتل اکلوزال پایدار نیز شناخته می شود. سطح اکلوزال صاف تنظیم موقعیت فک پایین را تسهیل می کند و عملکرد درمانی و تشخیصی دارد.

(3) اسپلینت اکلوزال تماسی ویژه: این نوع آتل اکلوزال یک رابطه تماس اکلوزالی خاص برای دستیابی به اهداف درمانی ایجاد می کند.

① آتل القایی: در حالی که ناحیه فک و صورت مورفولوژی کاسپ ها، حفره ها و شکاف ها را نیز نشان می دهد، رابطه مرکزی اصلی را تکرار نمی کند. در عوض، از مورفولوژی آناتومیکی شیب های کاسپ برای هدایت فک پایین به سمت یک موقعیت درمانی خاص استفاده می کند. معمولاً برای درمان محافظه کارانه جابجایی قدامی قابل تقلیل دیسک مفصلی استفاده می شود و بنابراین به عنوان اسپلینت اکلوزال نیز شناخته می شود.

② اسپلینت محوری: برآمدگی تپه‌ای-در انتهای انتهایی ناحیه فک و صورت با دندان مقابل تماس می‌گیرد و به عنوان تکیه‌گاه اهرمی (محور) عمل می‌کند. در طول انسداد، انقباض عضلات فک پایین به تغییر موقعیت دیسک مفصلی کمک می کند. برای بیمارانی با جابجایی قدامی غیر قابل کاهش دیسک مفصلی همراه با مشکلات قفل شدن باز و بسته مناسب است.